Aardgas vrij, wat gaat dat betekenen?

De Van der Pekbuurt zal zo goed als zeker één van de eerste wijken in Amsterdam zijn die aardgas vrij gemaakt zal worden. Maar hoe dan? Wanneer dan? Daarover doet iedereen nog best wel schimmig.

Op 9 juli (2018) was er een bijeenkomst in Grand cafe Genieten om Amsterdammers te informeren hoe we er in Amsterdam nu voorstaan met de aardgasvrij plannen. Wethouder Duurzaamheid van Doorninck was er ook bij. De hoe en wanneer vraag, daarvan zei de wethouder dat er nog niet besloten was welke wijken het eerst aan de beurt zouden zijn maar dat er wel een lijst is gemaakt met ‘kandidaten’. Wat het ‘hoe’ betreft, daarvoor zouden de mensen die avond kunnen praten met de experts die ook aanwezig waren om in sessies vragen te beantwoorden. De uiteindelijke beslissing of onze Van der Pekbuurt zo’n pionierswijk zal zijn, moet dus nog worden genomen.

De wethouder meldde ook dat er procesafspraken zijn gemaakt in de ‘City Deals’ die uitmaken hoe bewoners te betrekken bij de plannen op welke wijze de energietransitie in hun leefomgeving dan vorm dient te krijgen.

De waarom vraag, om aardgas vrij te willen zijn, is inmiddels voor -bijna iedereen- op een overtuigende wijze beantwoord. De opwarming van de aarde heeft -dus echt wel wat- te maken met onze planetaire CO2 uitstoot. Fossiele brandstof is dus niet alleen eindig, want op een nabij moment gewoon ‘op’, het is ook een dringende noodzaak om het milieu (en onszelf) te sparen en andere energiebronnen aan te spreken en dit te gaan regelen op grote schaal.

Tijdens deze avond werd duidelijk dat Ymere, wanneer de Van der Pekbuurt niet alleen kandidaat zal blijken maar gekozen gegadigde, onze wijk aardgas vrij wil maken door de wijk aan te sluiten op het stadswarmtenet dat diens energie primair ontleent aan afvalverbranding of restwarmte van industrieën die niet schitteren in CO2 neutrale operaties. Die kwestie, of stadswarmte wel zo duurzaam en verantwoord is, wordt in een artikel in het Parool begin dit jaar goed uiteengezet: ‘Discutabel of stadswarmte echt zo duurzaam is‘. Het ene naar het andere dilemma wordt in dit artikel opgelepeld en maakt duidelijk dat de duurzaamheidsindex bepaald willekeurig, en zogeheten pragmatisch, wordt gehanteerd wanneer de scenario’s voor een klimaatneutraal Amsterdam op tafel liggen. Dilemma’s dus waarmee duidelijk wordt dat we er nog niet helemaal (of helemaal niet) uit zijn… met z’n allen. Ymere blijkt, zo wordt deze avond duidelijk tijdens een conversatie met ‘de experts’, vooralsnog niet van zins te zijn om zaken te problematiseren en zich ook niet te willen conformeren aan het kader dat de City Deals uiteenzetten voor burgerparticipatie en besluitvorming wanneer het gaat over de energietransitie in de eigen leefomgeving, waaraan het Planbureau voor de Leefomgeving ook uitgebreid aandacht geeft.

Amsterdam heeft zichzelf -hoe dan ook- als doel gesteld om in 2050 volledig aardgas vrij te zijn. Dan moeten 350.000 woningen zijn overgegaan op duurzame verwarming en elektrisch koken. En dat laatste, dat steekt vele Amsterdamse keukenprinsen- en prinsessen; dat gaat ‘m niet gaat worden… koken zonder vlammetje.

Het wordt nog niet erkend en als een bijzaak gezien, maar inductie koken is een obstakel van de hoogste (keuken-)plank. Dat gaat de culinaire (sub-)culturen raken en men zal zich verzetten. Een mooie kans voor innovatie en initiatief: koken met een vlammetje en toch CO2 arm en duurzaam. Speel het maar klaar… al met al nog een hele dobber.

Geplaatst in Geen categorie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*